HAK-DER is de koepelorganisatie van Alevitische Verenigingen in Nederland.

HAK-DER, de Federatie van Alevitische Gemeenschap in Nederland, bestaat 15 jaar en heeft op dit moment 14 aangesloten verenigingen in heel Nederland. In de meeste grote steden als Amsterdam, Den Haag en Rotterdam zijn wij georganiseerd. Daarnaast zijn er 3 verenigingen, waarbij wij samenwerken, zij zullen zich in de loop van dit jaar aansluiten bij de koepelorganisatie.

Het doel van de federatie is de belangen van de Alevitische gemeenschap in Nederland - in de breedste betekenis van het woord - te behartigen.
HAK-DER beoogd een bijdrage te leveren aan de positieverbetering en inburgering van de Turkse bevolking en in het bijzonder van de Alevitische gemeenschap in Nederland. HAK-DER streeft samen met alle andere burgers/gemeenschappen/organisaties naar een tolerante samenleving met gelijke kansen voor iedereen.

Visie:
Respecteer en accepteer iedereen zonder onderscheid te maken in etnische afkomst, religieuze voorkeur, sekse, huidskleur, seksuele voorkeur en taal.
Accepteer 72 volken en respecteer 4 heilige boeken (zijn symbolische getallen)

Doelstelling:

I.Alevieten
In Turkije wonen zestig miljoen mensen, waarvan ruim 95% van de bevolking islamitisch is. Het merendeel hangt de Soennitisch tak van de islam aan. Naar schatting 30% van de bevolking is Aleviet. De verschillen tussen deze twee islamitische stromingen zijn erg groot. Het Alevitisme als wereldbeschouwing, geloofsovertuiging en cultuur heeft zijn oorsprong in de grote volksverhuizing van Turkse stammen vanuit Centraal Azië naar Anatolië in de 9e en 10e eeuw.

II.Humanistische filosofie
In het Alevitisme staat de mens centraal; het is geen dogmatische leer. De belangrijkste regels waar Alevieten zich aan moeten houden zijn dan ook van humanistische en morele aard. Een van de belangrijkste grondprincipes van de Alevitische levenswijze is "elk mens accepteren zoals hij/zij is, zonder onderscheid te maken in sekse, kleur, etniciteit, geloof enz." Een ander belangrijk principe van de Alevieten luidt: beheers je handen, tong en lende. Dit betekent dat de mens zich van al het slechte moet onthouden; zoals liegen, kwaadspreken, stelen en overspel.

III. Religieuze beleving
De Alevieten kenmerken zich door het verwerpen van de meeste islamitische gebruiken; het vasten en bidden in de moskee en de pelgrimstocht naar Mekka. In plaats van het bidden in de moskee komen Alevieten tezamen in een bijeenkomst; "Ayin-i Cem" genoemd. Hier wordt door mannen, vrouwen en kinderen gediscussieerd over bepaalde onderwerpen, liederen gezongen en gedanst. De Alevitische poëzie en liederen vormen een belangrijk onderdeel van de Turkse muziekcultuur.

IV. Positie van mannen en vrouwen
Alevieten beschouwen ontwikkeling en vooruitgang niet als iets slechts, maar als iets wat de mensheid ten goede kan komen. Zij hechten veel waarde aan onderwijs. Hierbij wordt geen onderscheid gemaakt tussen mannen en vrouwen. De voor de Alevieten belangrijke Haci Bektash Veli heeft bijvoorbeeld gezegd: "Een volk dat geen kansen geeft aan de ontwikkeling van de vrouw is een volk dat niet bestaat".

V. Positie van Alevieten in Turkije en Nederland
De Alevieten zijn in Turkije altijd een minderheid geweest in een door Soennieten gedomineerd land. Toen Atatürk in Turkije een seculiere staat wilde vestigen, waren de Alevieten daar grote voorstanders van. Hoewel de positie van de Alevieten sinds Atatürk enigszins verbeterd is, worden Alevieten tot op de dag van vandaag nog steeds gediscrimineerd en onderdrukt wegens hun cultuur en hun vrijzinnige geloofsovertuiging.De in Europa verblijvende Alevitische gemeenschap heeft zich vanaf hun komst uit angst voor onderdrukking in Europese landen niet zo openlijk geprofileerd. Sinds de jaren negentig echter, is er een sterke behoefte om meer bekendheid te geven aan het begrip 'Alevietisch'; zo zijn er op verschillende plaatsen in Nederland Alevitische Verenigingen opgericht. Deze verenigingen hebben in 1990 de HAD-DER opgericht, de Federatie van Alevitische Sociale en Culturele Verenigingen in Nederland.

bron: http://www.hakder.nl