Baslamadan biten cogu sey vardir hayatta,
yasayip,hayatini yitirmek bir yana,hic yasamamak bir yana,
dusunceler sardi benim etrafimi,kendime ve Allah'a sordugum soru ise,
ben niye yasiyorum?elbet bir neden'i vardir,ama
bitecegini bile bile,bir hayati yasamak akilli isimidir?
yenilmeye mahruz birakilmak,hakkim'mi benim?

Ama olum'de bir gercek,bunu kabullenmek nekadar zor olursa olsun,
eger icinde bir huzun,bir durgunluk,uzuntu varsa,birakta gozler dolsun..
kalbime giden yol,gozlerim cunku benim..
gozlerim dursa,kalbim aglar benim..

icimde'ki firtinayi koparan bir gecmis,sonu belli olmayan bir gelecek,
bahar'da soldu benim ciceklerim,yaz'da batti benim gunesim,
hep karanliklarin icinde kaldim,cikabilecegimide dusunmuyorum artik..

Kader'e karsi yenik dustum,belkide cok erken pes ettim,
oysa'ki icimde,cilgin denizin dalgalari gibi bir genc yasiyordu,
keske yasiyabilseydim gencligim'i,belkide gec degil bunun icin,
onemli olan,bir sebeb,bir neden ve istek..

Bir kartal gibi,ozgur yasama biciminde,
ama batti o anilarim benim,kaldi mazi'de..

Guven,cilgin bir deniz'de,
dalgalarla savasan bir gemi'ye benzer..
Dalgalara yenik dusen bir gemi ise,
zaten batma'ya layiktir..